Kauthar Bouchallikht volgde mediatraining bij stichting van Turkse Moslimbroeder

Door Carel Brendel, 4 maart 2021

Dit blog kreeg een update op 18 maart 2021. Bouchallikht woonde een derde training bij als onderdeel van de Sinan Wren-organisatie. Aanwezig waren FEMYSO-voorzitter Abdelrahman Rizk en andere leden van FEMYSO en Milli Görüs.

GroenLinks-kandidate Kauthar Bouchallikht blijkt als FEMYSO-lid drie trainingen te hebben bijgewoond van een Turkse, aan de Moslimbroederschap verbonden organisatie. Des te klemmender wordt de vraag waarom GroenLinks het ervaren, zeer seculiere Kamerlid Nevin Özütok degradeerde ter wille van een politiek onervaren nieuweling.

Tijdens zijn tocht langs “biculturele” kandidaten voor de Tweede Kamer diende journalist Chris Aalberts ook een interviewverzoek in bij de “beeldbepalende” GroenLinks-nieuwkomer Kauthar Bouchallikht. De nummer 9 van de lijst had echter geen trek in een vraaggesprek met Aalberts, die op Twitter en in columns kritisch heeft geschreven over de kandidatuur van de klimaatactiviste. Voor Aalbers was dit aanleiding om in een column op website De Kanttekening te stellen dat het tijd wordt dat Bouchallikht betere adviseurs krijgt.

Slechte raadgevers of niet, aan Kauthar’s eerdere media-onderricht kan het niet liggen. De afgelopen jaren heeft Bouchallikht namelijk twee internationale mediatrainingen bijgewoond van de Turks-Britse Sinan Wren Foundation (SWF), een stichting met vestigingen in Istanboel en Londen. SWF houdt zich bezig met “thought leadership” (kennisleiderschap) en geeft in dit kader trainingen en cursussen aan jongeren.

SWF is vernoemd naar de architecten Mimar Sinan en Christopher Wren, de architecten van respectievelijk de Suleymaniye Moskee in Istanboel en Sint-Paul’s kathedraal in Londen, twee gebouwen die voor SWF symbool staan voor te bouwen bruggen tussen Oost en West. De internationale mediatraining brengt kernvaardigheden bij op alle denkbare mediaterreinen, aldus een samenvatting van het programma.

De SWF website geeft bijzonder weinig inzicht over de oprichters en medewerkers van de stichting. Op social media valt nauwelijks iets te vinden over de docenten en cursisten van de internationale mediatraining of van andere SWF-activiteiten zoals het Nelson Mandela Leadership Programme en het Young Leaders Boot Camp. De meeste informatie valt nog te ontdekken op het YouTube-kanaal van Sinan Wren, waarin de programma’s in enkele video’s geweldig worden aangeprezen.

Uit een van die video’s blijkt dat Bouchallikht alumna (afgestudeerd) is van de International Media Training in 2016. Drie jaar later keerde ze terug in Istanboel waar ze een rol speelde in de organisatie van een nieuwe mediatraining. In een shirt van SWF verwelkomde ze met enkele andere oud-cursisten de nieuwe deelnemers en stelde hen op hun gemak in een bijeenkomst om het ijs te breken.

Inmiddels is nog een SWF-video opgedoken, namelijk van het Nelson Mandela Leadership Programme, dat van 15 tot 20 december in Istanboel werd gwehouden. Daarin loopt Bouchallikht opnieuw in een shirt van de Sinan Wren Foundation. Achter een tafel speelt ze een rol bij de receptie van de deelnemers.

Omdat de video’s niets vertellen over de mensen achter Sinan Wren ben ik zelf op zoek gegaan. De voorzitter van SWF blijkt de Turkse zakenman Murat Yasa, lid van de directieraad van het kunstmestconcern Gubretas. Volgens de bedrijfsbio staat Yasa sinds 2015 aan het hoofd van Sinan Wren.

Yasa was bestuurder bij vier organisaties uit het Turkse netwerk van de Moslimbroederschap. De bekendste hiervan is de Humanitarian Relief Foundation (IHH), een van de drijvende krachten achter de eerste Gazavloot. Yasa zat daarnaast in de top van de Union of NGO’s in the Islamic World (UNIW), de Foundation of Volunteer Organisations of Turkey (TGTV) en het Civil Solidarity Platform (SDP). Als vertegenwoordiger van dit AKP-netwerk bezocht Yasa in 2008 een grote pro-Hamas-conferentie in Damascus, schrijft onderzoeker Steven Merley in zijn rapport (pdf) over de Turkse bemoeienissen met de Gaza Flotilla’s van Hamas.

Yasa is nog steeds betrokken bij IHH. Op dit moment is hij lid van de board of trustees. Yasa zoekt zelden de publiciteit met SWF. Hij is wel te zien (maar wordt niet met name genoemd) aan het slot van de video van over de internationale mediatraining waarin hij deelnemers feliciteert bij de uitreiking van hun diploma’s.

Sinds januari 2016 heeft SWF een vestiging in Londen. Deze wordt geleid door Ismail Jalisi en Faheem Mir. SWF UK staat geregistreerd op een adres waar diverse aan de Moslimbroeders en Hamas gelieerde bedrijven staan ingeschreven.

Jalisi treedt op als docent in de video’s over de internationale mediatraining. Ook hij komt uit de kring van de Moslimbroeders. Namens de Muslim Association of Britain (MAB) in Londen tekende hij een open brief in dagblad The Guardian die opriep tot de herverkiezing van de Londense Labour-burgemeester Ken Livingstone. De lijst van ondertekenaars van het artikel “Give Ken a third term” is een soort Who is Who van de Britse Moslimbroederschap.

Directeur programma-ontwikkeling in Istanboel was Mohammed Hegazy. Hij is overgestapt naar Al Sharq Youth, onderdeel van het Al Sharq Forum. Deze organisatie werd in 2012 bij de oprichting gepresenteerd als “een onafhankelijke internationale non-profit organisatie die waarden van pluralisme en rechtvaardigheid wil consolideren”. De in Istanboel neergestreken denktank staat onder leiding van oud-Al Jazeera-topman Wadah Khanfar en heeft nauwe banden met de Moslimbroeders.

SWF staat verder op zeer goede voet met het Forum of European Muslim Youth and Student Organisations (FEMYSO), de jeugdorganisatie van de Europese Moslimbroeders, verenigd in de Council of European Muslims (CEM). Deze CEM verklaarde vorig jaar nog in een ijlings van Facebook verwijderd document dat FEMYSO een van haar belangrijkste instellingen is.

Oud-FEMYSO-voorzitter Intissar Kherigi valt in twee video’s te zien als docent bij de internationale mediatraining. Kherigi is de dochter van Rachid Ghannouchi, de leider van de Tunesische Moslimbroederpartij Ennahda, en internationaal kopstuk van de Moslimbroeders.

Op haar website noemt FEMYSO Sinan Wren als een partnerorganisatie. Volgens het jaarverslag over 2016 nam FEMYSO deel aan de Nelson Mandela Leadership Training in Istanboel, een van de activiteiten van SWF. Op social media maakte FEMYSO reclame voor trainingen van SWF, die voor de leden beschikbaar zijn via het FEMYSO netwerk.

Uit video’s van Sinan Wren blijkt dat de achterban van FEMYSO hier ook gebruik van maakte. Behalve door Bouchallikht werden trainingen in Istanboel bijgewoond door:

Ibrahim Kraria, tegenwoordig vice-voorzitter van FEMYSO en voorheen actief voor FOSIS (de studentenorganisatie van de Britse Moslimbroeders) in Schotland.

Muhammed Tahiri, een in Istanboel studerende Macedoniër, die in het voorjaar van 2020 een bijeenkomst van FEMYSO in Straatsburg bijwoonde. Tahiri en Bouchallikht hielpen mee bij de internationale mediatraining in 2019.

Muna Ali, een activiste van FOSIS die ook op pad gaat voor FEMYSO.

Aleema Sardar, studente uit Glasgow, en “kernlid” van FOSIS.

Abrar Omeish, ook al “de dochter van”, in dit geval van de prominente Amerikaanse Moslimbroeder Esam Omeish, die een vooraanstaande rol speelt in de US Council of Muslim Organisations (USCMO), de koepelorganisatie van de Noord-Amerikaanse Moslimbroeders.

Fatima Halawa, een andere “dochter van”, namelijk van Hussein Halawa, de secretaris-generaal van de European Council for Fatwa and Research (ECFR), de fatwaraad van de Europese Moslimbroeders. Halawa is tevens imam van het (net als voorheen de Rotterdamse Essalam Moskee) door de Al-Maktoum Foundation gefinancierde Islamic Cultural Centre of Ireland (ICCI).

Abdelrahman Rizk, voorzitter van FEMYSO. Net als Bouchallikht liep Rizk rond in Sinan Wren-outfit. Rizk was voorzitter van FOSIS en Europees coördinator van bovengenoemd Al Sharq Forum.

Burak Barut, bestuurslid van FEMYSO, afkomstig uit Duitsland en ook actief binnen de bij FEMYSO aangesloten studentenbeweging van Milli Görüs.

Hande Taner, “head of media” bij FEMYSO, en daarnaast actief bij IGMG Students, de studentenbeweging van Milli Görüs.

Mustafa Aktalan, voorzitter van de Nederlandse Islamitische Federatie (NIF), de Milli Görüs-organisatie voor de zuidelijke helft van Nederland.

Mustafa Sener, oud-voorzitter van NIF Studenten, en sinds mei 2020 FEMYSO-ambassadeur.

Al met al was Bouchallikht nog drukker dan gedacht actief in de jongerenbeweging van de Moslimbroeders. Het blijft een raadsel dat – hoewel ze is opgegroeid in dit milieu – ze als vice-voorzitter van FEMYSO nooit iets van hun bemoeienis heeft gemerkt. Opgroeien in deze kring betekent uiteraard niet dat iemand gevangen zit in bepaalde opvattingen, maar tot dusver heeft de kiezer niet vernomen hoe zij zich heeft losgemaakt.

De belangrijkste vragen in dit dossier zijn overigens niet aan haar gericht, maar aan Jesse Klaver en de partijleiding van GroenLinks. Waarom stond FEMYSO niet in haar partijbio? Heeft GroenLinks uitgezocht waar FEMYSO voor staat? Waarom nam GroenLinks klakkeloos het FEMYSO-frame over dat alles de schuld is van extreemrechtse bloggers? En de hoofdvraag: waarom moest het seculiere Kamerlid Nevin Özütok, die haar sporen heeft verdiend als critica van het Erdogan-regime, naar een onverkiesbare plaats verdwijnen ten gunste van een nieuweling, die bestuurlijke ervaring heeft opgedaan in een organisatie van de Moslimbroeders?

Organisatie Europese Moslimbroeders noemt FEMYSO als eigen instelling in document uit 2020

Door Carel Brendel, 26 november 2020

Een begin dit jaar geplaatst bericht (pdf) op de Facebook-pagina van de Council of European Muslims (CEM), sinds vorig jaar de nieuwe naam voor de Federation of Islamic Organisations in Europe (FIOE), geeft een overzicht van de belangrijkste instellingen van de Europee Moslimbroeders. Het Arabischtalige bericht over het ontstaan, de geschiedenis en de doelstellingen van de organisatie dateert van 31 januari 2020. Het noemt onder meer het Forum of European Muslim Youth and Student Organisations (FEMYSO), waar GroenLinks-Kamerkandidaat Kauthar Bouchallikht tot 1 december fungeert als vice-voorzitter, als een van de FIOE/CEM-instellingen.

Op 14 april 2020 kopieerde ik het bericht vanaf de volgende link. Op 17 april plaatste ik een “Twitterdraad” over het Facebook-bericht, dat eerdere conclusies van onderzoekers over de Europese Moslimbroeders bevestigt. Eind april 2020 was het info-document verdwenen van de Facebook-pagina van de Council of European Muslims.

Wetenschappers en inlichtingendiensten, waaronder de AIVD, beschouwen de FIOE (tegenwoordig CEM) als de koepelorganisatie van de Moslimbroeders in Europa. De door de FIOE/CEM in het leven geroepen instellingen zijn:

European Institute for Human Sciences, opgericht in 1990, een theologische opleiding met vestigingen in Frankrijk, Duitsland en Groot-Brittannië.

FEMYSO, opgericht in 1996.

European Council for Fatwa and Research, (opgericht in 1997), een raad van geestelijken die lange tijd onder leiding stond van Yusuf al-Qaradawi, geestelijk leider van de Moslimbroeders. De meeste leden komen uit de kring van de Moslimbroeders, met de afgelopen jaren ook geestelijken van Milli Görus en het Turkse overheidsorgaan Diyanet.

Europe Trust (opgericht in 1997), de vastgoedafdeling van de Europese Moslimbroeders.

Het European Forum of Muslim Women (opgericht in 2006), dat net als FEMYSO goede ingangen heeft bij de Europese instellingen, maar niet te koop loopt met zijn verbindingen met de FIOE/CEM.

De European Assembly of Muslim Imams and Spiritual Guides (opgericht in 2012). In 2019 werd deze instelling nieuw leven ingeblazen onder de naam European Council of Imams.

In april baseerde ik mijn tweets op Google Translate. Naar aanleiding van de kwestie rond de kandidatuur van GroenLinkser Kauthar Bouchallikht heb ik een beëdigd vertaler Arabisch gevraagd nog eens naar de tekst te kijken. Hij bevestigde dat de CEM zichzelf als een voortzetting van de FIOE beschouwt. Volgens hem klopt ook mijn opsomming van door de FIOE in het leven geroepen instellingen.

Hieronder volgt de vertaling in het Engels van de bewuste alinea’s.

After appreciated efforts of coordination and communication for five years, the “Federation of Islamic Organizations in Europe” (with this name at the time) was established, as it was officially registered in November 1989, and with the establishment the features of the idea of gradual settlement (inburgering, red) started to become clear to the leaders of Islamic action, whether at the central level or in European countries. And with it emerged the challenge of the European identity of Muslims in Europe. After the establishment, these leaderships were actively seeking to formulate the directions, policies and goals from which to serve their vision of European Islam and direct various efforts and energies to consolidate this idea and spread it among Muslims in Europe in general and among those working in Islamic institutions and to define it at all levels.

The idea of specialization emerged as a working tool and a necessary and effective approach to achieving the goal of settlement, so the contribution and initiative was to establish a group of specialized institutions, the most important of which are: the European Institute for Human Sciences (1990), then the Federation of European Institutes for Islamic and Human Sciences (2007), and the Forum of European Muslim Youth and Student Organizations (1996) The European Council for Fatwa and Research (1997), Europe Trust (1997), the European Forum Of Muslim Women (2006), the European Assembly of Muslim Imams and Spiritual Guides (2008), which in 2019 became the European Council of Imams…”

Volgens de door mij ingeschakelde vertaler Arabisch liep de zin daarna niet goed, maar eindigde de opsomming van instellingen met het European Center for Research and Leadership Qualification (opgericht in 2012), een weinig bekende in Zwitserland gevestigde instelling .

Hieronder volgt de Arabische tekst.

Lees de rest van dit artikel »

Bedenkt minister Grapperhaus nu ook al islamofobe complottheorieën?

Door Carel Brendel, 25 november 2020

“Zo streven Moslimbroeders en politiek-salafisten hun politieke idealen te bereiken door middel van prediking (Dawa) , sociaal-culturele activiteiten en participatie in politieke processen middels politieke partijen en politiek activisme. De niet-gewelddadige islamistische groepen zoals Moslimbroeders en politiek-salafisten hebben zich tot nu toe niet gecommitteerd aan democratische waarden. Zij nemen deel aan het democratisch proces niet om het verder te versterken maar eerder om het te ondermijnen.”

Het zal u misschien verrassen, maar bovenstaand citaat komt niet van mijn website. Het valt namelijk te lezen in een op 2 november 2020 gepubliceerd verslag met antwoorden van minister van Justitie en Veiligheid Ferd Grapperhaus op Kamervragen die een maand eerder waren gesteld tijdens een overleg over terrorisme (Kamerstuk 29754-539).

Grapperhaus wijst daarin de PVV-suggestie af dat islamitische terreur een basis kan vinden in alle islamitische stromingen. De trouwe lezers van mijn blog weten dat ik net als de minister een duidelijk onderscheid maak tussen islam als religie en de politieke stroming van het islamisme, ofwel de politieke islam. Wel heeft Grapperhaus duidelijke bedenkingen bij het streven van Moslimbroeders en politiek-salafisten. Grapperhaus: “Zij nemen deel aan het democratisch proces niet om het verder te versterken maar eerder om het te ondermijnen.”

Ik heb een verzoek aan GroenLinks-leider Jesse Klaver. Wilt u voortaan eerst de Kamerstukken lezen voor u vragenstellers over de kandidatuur van uw nummer 9 Kauthar Bouchallikht wegzet als “rechtse bloggers”? En wilt u voortaan twee keer nadenken voordat u met een enthousiaste tweet reageert op een verklaring waarin ik wordt weggezet als iemand “die een lange staat van dienst heeft als het gaat om het bedenken van islamofobe complottheorieën.”?

Hieronder volgt de passage uit het Kamerverslag waarnaar ik verwijs.

Lees de rest van dit artikel »

Aanval op boodschappers over politieke islam is onderdeel van patroon

Door Carel Brendel, 24 november 2020

Niet of nauwelijks ingaan op de inhoud, de boodschapper wegzetten als (extreem) rechts en islamofoob. Er zit een patroon in de manier, waarop de aan de Moslimbroeders gelieerde Europese jeugdbeweging FEMYSO omgaat met kritiek. Het frappante is dat GroenLinks en zijn luidruchtige medestanders dezelfde tactiek probeerden toe te passen in de discussie rond kandidate Khautar Bouchallikht.

Het Forum of European Muslim Youth and Student Organisations (FEMYSO) liet op 8 maart 2019 een scherpe persverklaring uitgaan. FEMYSO zou te maken hebben met “herhaaldelijke aanvallen door uiterst rechtse en andere groepen die de organisatie beschuldigen van banden met Moslimbroederschap. FEMYSO ontkent categorisch deze valse en kwaadaardige beschuldigingen die alleen maar zijn bedoeld om onze organisatie te ondermijnen.”

De lezer van het persbericht kreeg geen enkele informatie over wie nou precies de beschuldigingen had geuit. Ook bleef duister op grond waarvan de kwaadwillige aanvallers FEMYSO op de korrel namen. FEMYSO voerde aan dat de organisatie transparant is en voorbeeldig samenwerkt met Europese instellingen.

Op 19 november 2020 – een week na eerste blog over de GroenLinks-kandidatuur van vice-voorzitter Kauthar Bouchallikht – stuurde FEMYSO opnieuw een persbericht uit over “valse beschuldigingen”. Dit keer was de aanleiding duidelijker. Het ging om een alweer zeven maanden oud, uitgebreid interview met de Belgische bekeerling Michaël Privot, die in een serie van acht video’s op de website van de Franse organisatie Global Watch Analysis vertelde over zijn ervaringen in de gelederen van de Moslimbroederschap.

Privot was in het eerste decennium van deze eeuw voorzitter (pdf) van een door de Moslimbroeders opgericht islamitisch centrum in Verviers. In de tweede video vertelt hij over zijn ervaringen (2003-2007) als bestuurslid van FEMYSO. Privot zegt dat hij hiervoor werd gepolst door de landelijke leider van de Belgische Moslimbroeders. FEMYSO had, aldus Privot, een waarnemer in het bestuur van de Federation of Islamic Organisations in Europe (FIOE), ook volgens ons ministerie van Binnenlandse Zaken de koepel van de Europese Moslimbroeders. Tijdens deze bestuursvergaderingen ontmoette hij belangrijke leiders van deze politiek-religieuze stroming.

Wat Privot allemaal zei, staat overigens niet in de verklaring van FEMYSO. Een inhoudelijk antwoord ontbreekt. Opnieuw is er sprake van beschuldigingen die alleen maar bedoeld zouden zijn om de organisatie te ondermijnen. De specifieke beweringen waren volgens FEMYSO al weerlegd in de (over de uitlatingen van Privot niets zeggende) verklaring van maart 2019, waarin de beweging alle banden met de Moslimbroeders ontkende. FEMYSO: “Global Watch Analysis is een uiterst rechts anti-moslim initiatief, dat vorig jaar werd opgericht om individuele moslims en organisaties te ondermijnen en belasteren.”

FEMYSO is teleurgesteld dat Privot zich leende voor “onbewezen veronderstellingen door een lasterend platform dat het werk van ngo’s wil schaden door de verspreiding van gevaarlijke islamofobe retoriek.” FEMYSO suggereerde dat Privot alleen maar zijn recente boek wilde promoten en wellicht geestelijke hulp nodig had. En als Privot een andere plek had gezocht om over zijn ervaringen als Moslimbroeder bij FEMYSO te vertellen? Ik vermoed dat ook die andere plek tot rechts en islamofoob domein zou zijn uitgeroepen.

Niet ingaan op aangedragen feiten en suggereren dat de boodschapper niet deugt, het is onderdeel van een patroon. Want zo reageerde GroenLinks ook op mijn eerste onthullingen over het FEMYSO-vice-voorzitterschap van haar groene icoon. Bouchallikht zelf linkte naar genoemde verklaring uit maart 2019, waarmee alle beschuldigingen naar de prullenbak zouden zijn verwezen. Partijleider Jesse Klaver deed alsof de onthullingen over Bouchallikht waren ingegeven door het feit dat zij jong, vrouw en moslima is. Daarna verkondigde GroenLinks dat haar nummer 9 met name door “rechtse bloggers en twitteraars” in verband werd gebracht met de Moslimbroeders. Met andere woorden: dat valt niet serieus te nemen.

Nog bonter maakt een gezelschap van meer dan 120 organisaties het in een gezamenlijke verklaring op het platform Code-Rood. Bouchallikht (die zelf meer dan drie jaar in het FEMYSO-bestuur zat en zelf contacten onderhield met aangesloten organisaties zoals Milli Görüs, het Britse FOSIS en andere jeugdgroepen van de Europese Moslimbroeders) zou het slachtoffer zijn van “guilt by association”. De grote boosdoener in dit alles is “Carel Brendel, die een lange staat van dienst heeft als het gaat om het bedenken van islamofobe complottheorieën.”

Achter de verklaring staan NIDA, BIJ1, DENK Amsterdam, de Internationale Socialisten, de jongerenorganisatie en het feministisch netwerk van GroenLinks, enkele FNV-bonden, en een bonte coalitie van klimaatactivisten, moslimgroepen en “antiracisten”. Onder de individuele ondertekenaars is de bekende activist René Danen, die in 2010 een gooi deed naar een plaats in het GL-bestuur, maar door Femke Halsema door de zijdeur werd afgevoerd.

De woede en het leed zijn groot omdat gevestigde media als NOS, NRC Handelsblad en Volkskrant mij “journalist” of “publicist” noemen en melden dat mijn bevindingen over de band tussen FEMYSO en de Moslimbroeders worden gedeeld door experts en veiligheidsdiensten. Dan moet er wat mis zijn met die experts, of ik trek verkeerde conclusies uit de rapporten van de Duitse Verfassungsschutz.

Blogster Elise Steilberg ontdekte dat Nazir Bibi op website Wij Blijven Hier het omgekeerde concludeerde van wat de Duitse gleufhoeden in hun rapporten betogen. In plaats van zich in een hoekje te schamen voor haar slechte kennis van het Duits, herschreef Bibi wat alinea’s om haar krompraat alsnog te rechtvaardigen. Aan de conclusies van de Verfassungsschutz verandert dit natuurlijk niets.

“Koepelorganisatie voor het Jongerenwerk van de Moslimbroeders is FEMYSO,” schrijft de geheime dienst van deelstaat Baden-Württemberg op bladzijde 62 van haar jaarverslag over 2018 (pdf). Wij Blijven Hier, een van de ondertekenaars van de tegen mij gerichte Code-Raad-verklaring, laat desondanks het stuk gebaseerd op foutieve conclusies op de website staan. Want volgens kenner Bibi doet nu ook de Duitse inlichtingendienst aan “guilt by association”.

Bouchallikht is ontroerd door de verklaring van het verzamelde actiewezen. Ook Jesse Klaver was blij met de bijval. “We hebben inderdaad nog een wereld te winnen. Trots om samen te vechten voor échte klimaatrechtvaardigheid.” Waar Halsema haar partij op gepaste afstand zette van extreemlinkse clubs als de Internationale Socialisten, laat Klaver nu alle voorzichtigheid varen.

Binnen de GroenLinks-gelederen bleef het stil op enkele uitzonderingen na zoals partijveteraan Meindert Fennema. De enkeling uit het linkse milieu die openlijk zegt dat vragen over de kandidatuur gerechtvaardigd zijn, kan rekenen op een bombardement van bestraffende tweets. De sociale druk is groot.

Oud-Kamerlid Zihni Özdil heeft zich nog niet openlijk over de zaak uitgesproken maar het slot van zijn laatste NRC-column geeft aan hoe hij er over denkt: “Doodmoe ben ik ervan, na ruim tien jaar diezelfde strijd te voeren. En, in alle eerlijkheid, ook spuugzat. Het doet me pijn, maar het hoge woord kan er nu wel uit: in een land waar je door links genadeloos bij het grofvuil wordt gezet als je kritiek hebt op de radicale islam, wordt het steeds lastiger om mijzelf links te noemen.”

Met Zihni Özdil kan ik helemaal meevoelen.

Jesse Klaver en GroenLinks negeren opnieuw oordeel van experts, inlichtingendiensten en ex-FEMYSO-leden

Door Carel Brendel, 16 november 2020

Net als afgelopen donderdag (12 november) heb ik maandag (16 november) geprobeerd van GroenLinks een inhoudelijke reactie te krijgen op de situatie rond kandidaat-Kamerlid Kauthar Bouchallikht, vice-voorzitter van het Forum of European Muslim Youth and Student Organisations. Ik schreef:

Geachte heer Klaver,

Afgelopen donderdag heb ik aan GroenLinks-voorlichters Christel Kohlmann, Diederik ten Cate en Lotte Jeursen een vraag voorgelegd over Kamer-kandidate Kauthar Bouchallikht.

De vraag luidde als volgt:

“Op haar eigen website vermeldt mevr. Bouchallikht dat ze bestuurservaring heeft bij het Forum of European Muslim Youth and Student Organisations (FEMYSO). Op dit moment is zij daar vice-voorzitter en hoofd betrekkingen met lid-organisaties. Mijn vraag is waarom deze activiteit niet is vermeld in haar bio. Deze informatie is zeer relevant omdat FEMYSO volgens internationale experts de jongerenorganisatie is van de Moslimbroeders in Europa. Graag verneem ik in de loop van deze ochtend uw antwoord op deze vraag.”

Helaas kwam er van uw zijde tot dusver geen antwoord. Wel reageerde Bouchallikht later met een tweet waarin zij verklaarde dat ze niet bij de Moslimbroeders hoort. Ze verwees verder naar een verklaring waarin FEMYSO de banden met deze beweging ontkent en afdoet als valse beschuldigingen van uiterst rechts. Op vrijdagmiddag kwam vervolgens uw “boodschap aan Kauthar en aan alle andere jongeren van Nederland”, waarin u niet inhoudelijk op de kwestie ingaat, maar wel suggereert dat zij wordt aangevallen omdat ze jong, vrouw en moslim is.

Ik vind dat u zich er niet van af kunt maken met deze boodschap. Van de Moslimbroederschap is bekend dat ermee verbonden organisaties standaard alle banden ontkennen. In zo’n geval is het wellicht toch verstandig om kennis te nemen en in te gaan op wat anderen hiervan zeggen. Veiligheidsdiensten zoals de Duitse Verfassungsschutz, een politieke voorlichtingsinstantie als de Duitse Bondscentrale voor Politieke Vorming (BPB), onderzoekers die al jaren deze beweging volgen, en ook ex-leden hebben na hun “coming out” verklaard dat FEMYSO onderdeel is van de Europese Moslimbroeders.

De Federation of Islamic Organisations in Europe (FIOE) heeft in 2004 in een door onderzoekers vastgelegd document verklaard dat FEMYSO een van haar “central institutions” is. De FIOE heet nu Council of European Muslims (CEM). Op Facebook heeft de CEM in januari 2020 een inmiddels verdwenen artikel (in mijn bezit) geplaatst waarin FEMYSO nogmaals als een van de dochterorganisaties wordt vermeld. Zoals bekend hebben achtereenvolgende ministers van Binnenlandse Zaken aan de Tweede Kamer bericht dat zij de FIOE beschouwen als de koepelorganisatie van de Europese Moslimbroeders.

De deskundigen verschillen met elkaar van mening over de vraag hoe gevaarlijk de Moslimbroeders zijn. Serieuze experts zeggen dat ze zich in Europa niet met terrorisme bezighouden en binnen legale kaders opereren, maar hebben ernstige bedenkingen tegen de lange-termijndoelen. De AIVD heeft gezegd dat er thans geen directe dreiging van ze uitgaat, maar dat ze op de lange duur toch een bedreiging kunnen vormen voor de democratische rechtsorde.

Ik citeer uit een Kamerbrief (11 april 2011) van minister Donner: “De AIVD heeft in het onderzoek naar de Moslimbroederschap in Nederland geconstateerd dat de activiteiten van de beweging op de lange termijn een risico zouden kunnen vormen voor de democratische rechtsorde in Nederland. Ten eerste is het voorstelbaar dat het streven van de Moslimbroeders om de islam leidend te laten zijn in alle aspecten van het leven van moslims op lange termijn kan bijdragen aan een voedingsbodem voor (onverdraagzaam) isolationisme en polarisatie. Deze constatering geldt overigens ook voor andere bewegingen die een zeer orthodox gedachtegoed propageren.”

Los daarvan: het streven om de islam leidend te laten zijn in alle aspecten van het leven van moslims staat op zeer gespannen voet met de beginselen van een progressief-seculiere partij als GroenLinks. Een van uw prominente kandidaten zit al vier jaar in het bestuur bij een organisatie die deel uitmaakt van een beweging die lijnrecht tegen het gedachtengoed van uw partij ingaat. Daarom verwondert het me dat u niet inhoudelijk op de kwestie bent ingegaan.

Eén ding moet me nog van het hart. In december 2011 was ik in een klein zaaltje van De Balie aanwezig op een debatavond met de Canadese islamhervormster Irshad Manji en uw partijgenoot Tofik Dibi. De bijeenkomst werd ruw verstoord door de inval van een groep agressieve aanhangers van Sharia4Belgium (zie bijgaande video). Ik sloot me aan bij een menselijk schild dat de bezoekers vormden om Manji te beschermen tegen de spugende, scheldende, seksistische en homofobe extremisten. Een jonge, talentvolle moslima had mijn steun – niet met een modieuze Engelse kreet op papier, maar fysiek, in een zeer bedreigende situatie. Daarom vind ik uw suggestie dat Bouchallikht alleen maar wordt aangevallen omdat ze een jonge talentvolle moslima is, bijzonder pijnlijk.

Hopelijk geeft u dit keer wel op korte termijn antwoord.

Met vriendelijke groet,

Carel Brendel

GroenLinks stuurde me maandagavond het volgende antwoord:

Beste Carel,

Naar aanleiding van je mail wijs ik je graag op het volgende bericht:

Vriendelijke groet,
Noortje Jacobs
Voorlichter GroenLinks

Het gaat om het persbericht dat GroenLinks maandagmorgen verspreidde met de volgende inhoud.

De afgelopen dagen wordt GroenLinks-kandidaat-Kamerlid Kauthar Bouchallikht door rechtse bloggers en twitteraars in verband gebracht met de moslimbroederschap, omdat zij naast haar andere werkzaamheden als klimaatactivist tot 1 december ook vice-voorzitter is van de Federation of European Muslim Youth and Student Organizations (FEMYSO).

Haar bestuursfunctie bij FEMYSO was bekend bij de kandidatencommissie van GroenLinks en staat ook gewoon op haar cv en website. Het gaat hier niet om de jongerenorganisatie van de moslimbroederschap zoals wordt beweerd, maar een koepelorganisatie van allerlei verschillende nationale studenten/jongeren moslimorganisaties in Europa, die subsidie ontvangt van de EU en gesprekspartner is van de Europese Commissie.

In het persbericht vallen de volgende zaken op:

1. Iemand die fysiek op de bres sprong voor een door extremisten belaagde vooruitstrevende moslima wordt weggezet als rechtse blogger. Kennelijk is het daarna niet meer nodig om serieus op de inhoud van zijn vragen in te gaan.

2. GroenLinks neemt bijna woordelijk genoegen met een ontkenning door FEMYSO en negeert bijvoorbeeld wat minister Donner in de door mij meegeleverde Kamerbrief schreef onder het kopje “Heimelijkheid”. “De AIVD constateert dat personen en organisaties in Nederland iedere affiliatie met de Moslimbroederschap ontkennen, net als dat in andere landen in Europa het geval is.” Dat was juist de reden dat ik Klaver adviseerde om zijn licht ook elders op te steken, wat hij kennelijk niet heeft gedaan.

3. GroenLinks beoordeelt FEMYSO als een koepelorganisatie van allerlei verschillende nationale studenten/jongeren moslimorganisaties in Europa, maar kijkt verder niet naar de samenstelling van deze koepel. Op een recente ledenlijst (inmiddels van de FEMYSO-site verwijderd) stonden de studentenorganisatie van de conservatief-religieuze, Erdogan-gezinde beweging van Milli Görüs en het Institut Européen des Sciences Humaines, de kaderschool van de Europese Moslimbroeders. De meerderheid van de leden bestaat uit jeugd- en studentengroepen van bovengenoemde FIOE, waarin volgens minister Donner de Europese Moslimbroeders zijn georganiseerd.

4. Opvallend bij FEMYSO is verder de rol die is weggelegd voor kinderen van bekende Moslimbroeders. In het bestuur zaten of zitten onder anderen de dochter van de Tunesische politicus Rachid Ghannouchi, de dochter van het Ierse kopstuk Nooh al-Kaddo, de dochter en de zoon van de Duitse Moslimbroeder Ghaleb Ali Himmat en de dochter van de Ierse sjeik Hussein Halawa, secretaris-generaal van de fatwaraad (ECFR) van de Europese Moslimbroeders. Ook Kauthar Bouchallikht blijkt nu afkomstig uit een Moslimbroeders-milieu. Haar vader was een van de oprichters van de Liga van de Islamitische Gemeenschap (LIGN), de allereerste (niet meer bestaande) koepelorganisatie van de Nederlandse Moslimbroeders. Daarna was hij vele jaren directeur van Islamic Relief Nederland, de Nederlandse afdeling van de wereldwijd actieve hulporganisatie van de Moslimbroeders.

Samenvattend: Jesse Klaver is nog steeds niet ingegaan op de vraag of vier jaar bestuurswerk voor een politiek-religieuze beweging als de Moslimbroeders wel de juiste credentials vormen voor een plek op de GroenLinkse kandidatenlijst. Maar ik ben een optimist en verwacht dat Klaver de komende tijd alsnog inhoudelijk op deze zaak zal terugkomen.

GroenLinks in ontkenningsfase negeert serieus onderzoek naar Moslimbroeders

Door Carel Brendel, 13 november 2020

Mijn blog van gisteren over de GroenLinks-kandidatuur van Kauthar Bouchallikht, vice-voorzitter van FEMYSO, de jongeren- en studentenorganisatie van de Europese Moslimbroeders, is niet onopgemerkt gebleven. De kandidate en haar partijgenoten verkeren echter nog steeds in de ontkenningsfase (zie de update van mijn blog). Het zijn valse beschuldigingen, zegt Bouchallikht. Ze wordt bijgevallen door het Amsterdamse GroenLinks-kopstuk Rutger Groot Wassink, die twittert over “valse verdachtmakingen en laster”.

Wat er precies niet klopt aan mijn blog, maakte de Amsterdamse wethouder niet duidelijk. Ook de verklaring van FEMYSO, waar Bouchallikht naar verwees, gaat niet in op de inhoud. Misschien heeft het desondanks zin om enkele vragen over de zaak te stellen, en te proberen een antwoord te vinden.

Allereerst, klopt het dat Bouchallikht bestuurslid is van FEMYSO? Dat is de enige vraag waarop het antwoord door niemand wordt betwist. Het staat op haar persoonlijke website. Ze staat ook vermeld bij FEMYSO zelf.

De door mij aangehaalde onderzoeken baseren zich op de band tussen FEMYSO en de Federation of Islamic Organisations in Europe (FIOE), die tegenwoordig Council of European Muslims (CEM) heet. Over de FIOE kan ik kort zijn. Ik citeer uit een brief van 11 april 2011 van minister Donner van Binnenlandse Zaken. “Zowel uit wetenschappelijke publicaties als uit andere informatie die de AIVD ter beschikking staat blijkt dat de Federation of Islamic Organisations Europe (FIOE) gezien kan worden als de koepelorganisatie van de Moslimbroederschap in Europa. De FIOE heeft een sturende rol binnen de Europese Moslimbroederschap en bepaalt het centrale beleid, dat lokaal wordt uitgevoerd door nationale federaties.”

De belangrijkste vraag is dus: Is FEMYSO onderdeel van of nauw gelieerd met de FIOE? Uit de door mij aangehaalde bronnen blijkt dat dit het geval is. Onderzoeker Steven Merley rapporteerde (pdf) over een FIOE-bericht uit 2004, waarin de FIOE zelf FEMYSO omschreef als een van haar “central institutions”. Dat deze omschrijving nog steeds actueel is bleek vorige maand uit een door mij aangehaalde bijdrage van de Belgische FIOE/CEM-functionaris Karim Chemlal aan een door de CEM en de United States Council of Muslim Organizations (USCMO), de koepelorganisatie van de Amerikaanse Moslimbroeders, gezamenlijk gehouden virtuele conferentie.

De FIOE zegt dus zelf dat FEMYSO met haar is verbonden. Een groot deel van de aangesloten lid-organisaties bestaat uit jongeren- en of studentenbewegingen van FIOE-leden. De eerste FEMYSO-voorzitter was de vooraanstaande Duitse Moslimbroeder Ibrahim el-Zayat. Kinderen van bekende Europese Moslimbroeders hebben bestuursfuncties bij FEMYSO vervuld. GroenLinks kan wel op Twitter verkondigen dat “wij trots op onze nummer 9” zijn, maar wellicht kan het partijbestuur zich beter in de feiten verdiepen.

Ik zal GroenLinks nog een beetje helpen. Allereerst zijn er de getuigenissen van voormalige Moslimbroeders. Zoals de Belgische bekeerling en islamoloog Michaël Privot, die zonder wrok deze beweging verliet en het boek “Quand j’étais Frère Musulman” (Toen ik Moslimbroeder was) schreef. Hij beschrijft daarin ook zijn optreden als vice-voorzitter van FEMYSO en zijn ontmoetingen met FIOE-leiders als El-Zayat en Ahmed al-Rawi.

De Fransman Mohamed Louizi is eveneens een insider maar hij is minder positief over zijn jaren als kaderlid van de Moslimbroeders in de regio-Lille. In interviews noemt hij uitdrukkelijk FIOE en FEMYSO als onderdeel van de Europese Moslimbroederschap.

Een derde ex-Moslimbroeder die zijn kennis met de buitenwereld deelde is de Zweed Pierre Durrani. Hij was in 1995 als lid van Sveriges Unga Muslimer (Zweedse Jonge Moslims) aanwezig bij de door de Zweedse regering gesubsidieerde conferentie, waar diverse FIOE-jeugdafdelingen aanwezig waren en de basis werd gelegd voor FEMYSO. Zijn ervaringen zijn na te lezen in The Closed Circle van de gerespecteerde onderzoeker Lorenzo Vidino. De Zweedse Jonge Moslims en de andere bij de FIOE aangesloten oprichters zijn nog steeds lid van FEMYSO.

FEMYSO en FIOE worden ook duidelijk aan de Moslimbroeders gekoppeld door de Bundeszentrale für Politische Bildung, een politiek vormingscentrum van het Duitse Ministerie van Binnenlandse Zaken, en in rapporten van de Verfassungsschutz, de Duitse geheime dienst, bijvoorbeeld een verslag over 2018 (pdf) van de Verfassungsschutz in Baden-Würtemberg. Citaat: “Dachorganisation für die Jugendarbeit der MB (Moslimbroeders, CB) ist das Forum of European Muslim Youth and Student Organisations (FEMYSO).”

Zo kan ik nog wel even doorgaan, maar ik vrees dat Rutger Groot Wassink ook na het vermelden van dertig serieuze bronnen zal blijven roepen dat het allemaal valse verdachtmakingen en laster is.

Vice-voorzitter jeugdorganisatie Europese Moslimbroeders op verkiesbare plaats GroenLinks

Door Carel Brendel, 12 november 2020

UPDATE: Met Twitter-reactie van Kauthar Bouchallikht

De kandidatencommissie van GroenLinks heeft een hoge, verkiesbare plaats bij de komende Tweede-Kamerverkiezingen toegekend aan Kauthar Bouchallikht, die vice-voorzitter is van de jongeren- en studentenorganisatie van de Europese Moslimbroeders. De juichende biografie maakt geen melding van deze opvallende activiteit.

“Met Kauthar haalt GroenLinks een icoon uit de nieuwe klimaatgeneratie naar Den Haag. Een indrukwekkende nieuwkomer met lef op plek negen. De commissie vond in Kauthar een verbindende, stabiele en charmante idealist met lef. Kauthar brengt weloverwogen activisme en praktische doelen bij elkaar met een frisse kijk op klimaatongelijkheid. Deze jonge publiciste maakte indruk op de commissie met haar inspirerende verhaal, haar zorgvuldige antwoorden en haar scherpe kijk op de link tussen groen en links. Kauthar heeft een relevant groen netwerk, slimme ideeën en overtuigingskracht. De commissie ziet in Kauthar een groot en wijs talent.”

Lovende woorden schieten tekort in de voordracht waarmee de kandidatencommissie van GroenLinks Kauthar Bouchallikht heeft voorgedragen voor plaats 9 bij de komende Tweede Kamer-verkiezingen. De GroenLinks-biografie roemt haar talent als organisator van een landelijke scholierenstaking, haar rol als campaigner van de Klimaatmars, en als coördinator van de Klimaatstaking. Bouchallikht werkt daarnaast als publicist (OneWorld, NieuwWij, Wij Blijven Hier! en De Correspondent). Ze is voorzitter van stichting Groene Moslims, die het milieubewustzijn van moslimconsumenten bevordert en ondernemers aanzet tot duurzaam consumeren en maatschappelijk verantwoord ondernemen.

“Als Bouchallikht wordt gekozen, zou zij het eerste Kamerlid zijn dat een hoofdbedekking draagt, een unicum voor Tweede Kamer,” commentarieerde De Moslimkrant.

Hoewel Bouchallikht de bewuste functie wel vermeldt op haar persoonlijke website, ontbreekt een opmerkelijke bezigheid in het door GroenLinks verstrekte overzicht. Het boegbeeld van de nieuwe klimaatgeneratie is namelijk vice-voorzitter en “head of member organisations relations” van FEMYSO, het Forum of European Muslim Youth and Student Organisations. Waarom GroenLinks en/of Bouchallikht deze activiteit niet in de kandidatenbio hebben opgenomen, is niet duidelijk.

Het gaat om belangrijke informatie over de kandidaat, want FEMYSO is namelijk de studenten- en jongerenorganisatie van de Moslimbroederschap in Europa. In een rapport (pdf) over de Federation of Islamic Organisations in Europe (FIOE), de koepelorganisatie van de Europese Moslimbroeders, noemt onderzoeker Steven Merley FEMYSO als een van de “central institutions” van deze beweging. De leider van het eerste uur was Ibrahim el-Zayat, een kopstuk van zowel de Europese als de Duitse Moslimbroeders.

Lorenzo Vidino, expert op het gebied van de Moslimbroeders in het Westen, beschrijft in zijn recente boek “The Closed Circle” FEMYSO als “the Brotherhood’s pan-European youth organisation”. Volgens Vidino zijn FEMYSO en FIOE bijzonder succesvol in hun lobbywerk bij de Europese instellingen in Brussel. Merley berichtte onlangs op zijn nieuwe website nog over een recente door FEMYSO georganiseerde bijeenkomst waar Europarlementariërs werden bijgepraat over “islamofobie”.

De FIOE heeft haar naam gewijzigd en heet tegenwoordig Council of European Muslims (CEM), maar de band met FEMYSO blijft stevig. FEMYSO-voorzitter Abdelrahman Rizk nam vorige maand deel aan een virtuele conferentie van Moslimbroeders uit de Verenigde Staten, Europa en andere Westerse landen. De Belgische CEM-functionaris Karim Chemlal prees daar FEMYSO als een van de “actors from our circles” die meehielp aan bewustwording rond de Corona-crisis, net als de European Council for Fatwa and Research (ECFR) en de Council of European Imams, die eveneens creaties van de FIOE/CEM zijn.

De leden van FEMYSO, waarmee Bouchallikht contact onderhoudt, zijn vrijwel allemaal jeugdorganisaties van de Moslimbroederschap. Het gaat onder anderen om de Britse studentenfederatie FOSIS, Etudiants Musulmans de France, Muslimische Jugend in Deutschland, de Jongerenorganisatie van Milli Görüs, en Sveriges Unge Muslimer. FEMYSO staat ook bekend als kweekvijver waar de tweede generatie Moslimbroeders bestuurlijke ervaring kan opdoen. Bekende voorbeelden zijn Intissar Kherigi (dochter van de Tunesische sjeik Rachid Ghannouchi), Hajar al-Khaddo (dochter van de voormalige baas van de Rotterdamse Essalam Moskee) en Youssef Himmat, zoon van een van de grondleggers van de Duitse Moslimbroederschap. Het jongste voorbeeld is Fatima Halawa, dochter van de Ierse imam Hussein Halawa, de secretaris-generaal van de Europese fatwaraad ECFR. Nederlandse FEMYSO-leden zijn Studentenvereniging Mashriq en de Moslim Studenten Associatie (MSA), die zich bij de oprichting liet adviseren door de Amerikaanse Moslimbroeder en voormalige studentenleider Altaif Husain.

Uit de Facebook-pagina van FEMYSO blijkt dat GroenLinks-kandidaat Bouchallikht al in 2016 en 2017 als bestuurslid fungeerde. Op 22 oktober 2019 meldde FEMYSO in een Facebook-bericht (overgenomen door moederorganisatie CEM), dat Bouchallikht in het bestuur was teruggekeerd als “head of member organisations relations”. Kort daarna organiseerde ze namens FEMYSO een trainingskamp voor studenten van Milli Görüs, de ideologisch met de Moslimbroeders verwante fundamentalistische Turkse moskeevereniging.

Net als in voorgaande blogs benadruk ik dat de Moslimbroeders zich volgens de meeste kenners niet bezighouden met terrorisme in het Westen, aanslagen hier veroordelen en hun doeleinden langs legale weg proberen te bereiken. Desalniettemin wordt de Moslimbroederschap door velen gezien als een problematische politiek-religieuze beweging, die “islamitisch separatisme” zou bevorderen (aldus de Franse president Emmanuel Macron) en op de langere termijn mogelijk gevaarlijker voor de democratie kan zijn dan het salafisme (zo rapporteerde de Verfassungsschutz in de Duitse deelstaat Nordrhein-Westfalen.

Door het FEMYSO-vice-voorzitterschap van Bouchallikht niet te vermelden, heeft de GroenLinks-commissie voor de leden – en straks mogelijk de kiezers – relevante informatie over een prominente Tweede-Kamer-kandidaat weggelaten.

PS: De vraag waarom GroenLinks geen melding maakt van Bouchallikht’s lidmaatschap van het FEMYSO-bestuur heb ik vanmorgen voorgelegd aan woordvoerders van Kamerfractie en partijbestuur. Tot dusver heb ik geen antwoord ontvangen.

UPDATE: Kauthar Bouchallikht ontkent lidmaatschap Moslimbroeders en verwijst naar FEMYSO-verklaring die serieuze onderzoekers als extreem-rechts bestempelt.

De persafdelingen van GroenLinks hebben nog niets van zich laten horen, maar Kauthar Bouchallikht heeft aan het einde van de middag op Twitter gereageerd. Zij zegt: “Ik hoor niet bij de Moslimbroederschap of wat dan ook. Ik zit bij GroenLinks. En ik ben ontzettend trots op mijn voordracht voor plek 9 van de kamerlijst.
FEMYSO heeft deze valse beschuldigingen al vaker naar de prullenbak verwezen.”

In haar tweet verwijst Bouchallikht naar een FEMYSO-verklaring uit maart 2019 als antwoord op “valse beschuldigingen over banden met de Moslimbroederschap”. Volgens FEMYSO komen de beschuldigingen van “uiterst rechts en andere groepen” en zijn de kwaadaardige aanvallen alleen maar “bedoeld om de organisatie te ondermijnen”.

Mijn blog onderbouw ik overigens met het onderzoek van twee experts, die totaal niets met rechts extremisme te maken. Lorenzo Vidino is een gezaghebbende onderzoeker, terrorismedeskundige van de George Washington Universiteit in Washington, die de afgelopen jaren werd geraadpleegd door onder meer Het Parool, het Algemeen Dagblad en de Volkskrant. Steven Merley van de Global Daily Muslim Brotherhood Watch, tevenwoordig Global Influence Operations Report, volgt de Moslimbroederschap al bijna 20 jaar. Hij baseert zijn berichten op nieuws uit de mainstream media en op wat organisaties van Moslimbroeders zelf op websites en social media bekend maken. De conclusies over FEMYSO uit zijn rapport (pdf) uit 2008 baseert hij bijvoorbeeld op een bericht van de Federation of Islamic Organisations in Europe (FIOE) uit 2004, waarin FEMYSO werd genoemd als een van zijn “central organisations”.

De oprichtende verenigingen uit de jaren 90 vormen nog steeds de ruggengraat van FEMYSO. Achtereenvolgende ministers van Binnenlandse Zaken hebben trouwens bevestigd dat de FIOE de koepel is van de Europese Moslimbroeders. Hierboven kunt u lezen dat FIOE-functionaris Karim Chemlal FEMYSO nog steeds als onderdeel van zijn beweging beschouwt.

Gemakkelijker dan het weerleggen van feiten is het echter voor FEMYSO om de aandragers van de feiten weg te zetten als extreem-rechtse islamofoben.

Blauwe Moskee: imam Elforkani prees Hassan al-Banna en Moslimbroeders

Door Carel Brendel, 26 mei 2020

Door de coronacrisis heeft het werk van de parlementaire ondervragingscommissie naar ongewenste beïnvloeding uit onvrije landen (Pocob) vertraging opgelopen. Mogelijk komt het eindverslag nog voor het zomerreces. De commissie-Pocob verzamelt nog documentatie. Een interessant document is mogelijk een video uit 2019, waarin Yassin Elforkani, hoofdimam van de vanuit Qatar en Koeweit gefinancierde Blauwe Moskee in Amsterdam, prijzende woorden uitspreekt voor Hassan al-Banna, de Egyptische grondlegger van de Moslimbroederschap. Elforkani noemde hem “de oprichter van de gezegende Dawah, waar we trots op zijn en niet bang zijn om over te spreken. Ik bedoel hiermee de Moslimbroederschap.”

Imam Yassin Elforkani was in februari bedroefd en verontwaardigd na de verhoren door de Kamercommissie Pocob, waarbij ook de buitenlandse financiering van zijn Blauwe Moskee en de mogelijke banden met de Moslimbroeders aan de orde kwamen. Bij de Amsterdamse moskee kwamen scheldkanonnades en doodsbedreigingen binnen. Elforkani gaf de schuld daarvoor niet aan de schuldigen – aan de anonieme figuren die elke gelegenheid of voorwendsel aangrijpen om te schelden en te dreigen – maar legde de verantwoordelijkheid neer bij de Tweede-Kamerleden.

De verhoorweek begon slecht voor Elforkani met de ondervraging van de voormalige inlichtingenman Ronald Sandee. Hij bracht in 2007 voor het eerst de Moslimbroederschap in Nederland in kaart (pdf). Sandee noemde tijdens zijn verhoor de Blauwe Moskee een onderdeel van het Nederlandse netwerk van de Moslimbroeders. Sandee kreeg op dit punt bijval in een Parool-interview met Lorenzo Vidino, die geldt als dé internationale expert op het gebied van de Moslimbroeders in Europa en Noord-Amerika. Vidino: “De Moslimbroederschap is in Nederland heel klein. Het draait om Europe Trust, eigenaar van de Blauwe Moskee in Amsterdam en De Middenweg in Rotterdam.”

In dezelfde week ontkende bekeerling Jacob van der Blom, voorzitter van de Blauwe Moskee en oprichter van De Middenweg,
tijdens een “kruisverhoor” door de commissie met klem alle banden met de Moslimbroeders. In gesprek met AT5 verdedigde Elforkani zijn moskee tegen het verwijt van ongewenste buitenlandse beïnvloeding: “Wij gaan over Nederland en u staat hier voor een Blauwe Moskee: een Nederlandse naam, waar Nederlands gesproken wordt, waar jongere generaties naartoe komen. Nederlandser kan het niet.”

Helaas, in de Blauwe Moskee wordt niet altijd Nederlands gesproken, zelfs niet door Elforkani. Onlangs werd ik attent gemaakt op een video die op 18 juni 2019 op de Facebook-pagina van de Blauwe Moskee werd gepubliceerd. Het gaat om een Arabischtalige toespraak van Elforkani ter gelegenheid van het gebed voor de doden voor de Egyptische ex-president Mohamed Morsi, die kort daarvoor was overleden in de kerkers van het militaire regime, dat hem in 2013 had afgezet en opgesloten. Ik heb de video voorgelegd aan enkele mensen die de Arabische taal beheersen. De toespraak van Elforkani begint na 3’30” minuten en had de volgende inhoud.

Na het gebruikelijk welkomstwoord zegt Elforkani:

“Wij staan op dit gezegende moment stil om na te denken, te eren en ons verdriet te delen nadat een van onze staatslieden en een oproeper tot de islam ons ontvallen is. Hij streed [naadala] en deed aan jihad [djaahada], in de eerste plaats voor zijn vaderland Egypte, ik moet uiteraard zeggen dat hij dat in eerste instantie de jihad deed voor de islam en daarna voor het vaderland. Hij bewandelde ook een moeilijke weg, en deze moeilijke weg, lieve mensen, leidde deze dappere man tot het martelaarschap. Ik vraag Allah hem te scharen tussen de martelaren.

“Lieve mensen, zonder gebruik te maken van moeilijke taal, laat ik meteen helder en duidelijk zijn. Dr. Morsi trad in de voetsporen van zijn sjeik, die voor hem 80 jaar geleden ook tot het martelaarschap trad. Dat was de oprichter van de gezegende Dawah [uitnodiging tot de islam], waar we trots op zijn en niet bang zijn om over te spreken. Ik bedoel hiermee de Moslimbroederschap.

“Het is waar dat men riep [citeert een slogan]: ‘De Broederschap heeft al het goede gezegd, vraag me niet wie dat heeft opgebouwd, dat is Hassan Al-Banna’ [De slogan bevat een woordspeling. Hassan betekent goed, Al-Banna betekent De Bouwer] Ik vraag Allah’s genade voor hun beider zielen. Deze martelaars, deze symbolen van deze islamitische Dawah. Deze vernieuwers van dit geloof, waarvoor wij zullen leven en waarvoor we zullen sterven en waarmee we de Almachtige zullen ontmoeten.”

Elforkani heeft vervolgens een boodschap voor de aanhangers van Rabee al-Madkhali, [een Saoedische geleerde die geldt als leider van het “apolitieke salafisme”, een zeer orthodoxe stroming die de autoritaire Arabische regimes politiek steunt]. Hij herinnert hen aan Soera 6:105 en 106: “Wij hebben aan jou (O Mohammed) het Boek met de Waarheid neergezonden, zodat jij tussen de mensen oordeelt met het inzicht dat Allah aan jou heeft gegeven (d.w.z. aan de hand van de Openbaring). En wees geen pleiter voor de bedriegers. En vraag vergeving bij Allah. Waarlijk, Allah is Meest Vergevingsgezind, Meest Genadevol.” [Soera 6:105-106]

Elforkani: “Ik vraag de Almachtige om deze Oemmah [internationale moslimgemeenschap] te leiden. Ik vraag de Almachtige genade te hebben voor de martelaren van deze Oemmah. Ik vraag de Almachtige de vrijheidsstrijders van Egypte te helpen Zijn wil daar te helpen neerzetten. Dit [Egyptische] volk is een machtig volk. Ik heb daar jarenlang gestudeerd en ik heb een heleboel van deze mensen leren kennen. Ik vraag de Almachtige ze te zegenen en hen genade te schenken en voor hun martelaren.”

Elforkani eindigt zijn toespraak met de mededeling dat bekeerling Nourdeen Wildeman in het Nederlands zal spreken. De Egyptische imam Mohamed Gharib zal daarna voorgaan in het dodengebed voor Morsi.

Op mijn weblog heb ik regelmatig geschreven dat de Blauwe Moskee werd opgericht met hulp van de Moslimbroeders. Tijdens een recente Twitter-discussie adviseerde Elforkani mij dringend om een aantal van deze blogs te verwijderen. Het mag duidelijk zijn dat ik niet aan dit verzoek zal voldoen.

Nederlandse studentenkoepel sluit zich aan bij jeugdorganisatie Moslimbroeders

Door Carel Brendel, 23 oktober 2019

Op zijn algemene vergadering in Dublin verwelkomde het Forum of Muslim Youth and Student Organisations (FEMYSO) onlangs een nieuw lid. De Moslimstudenten Associatie Nederland (MSA NL) sloot zich officieel aan bij FEMYSO, dat door het leven gaat als “de netwerkorganisatie voor moslimstudenten en -jongerenorganisaties in Europa”, maar in werkelijkheid de jeugdorganisatie is van de Moslimbroederschap in Europa (pdf).

Bij de oprichting van de Nederlandse MSA in 2017 voorspelde ik al dat de nieuwe studentenkoepel ideologisch in de buurt van de Moslimbroeders zou opereren. Daarbij baseerde ik me onder meer op de gekozen naam – een “kopie” van de Muslim Student Association (MSA), de studentenorganisatie van de Moslimbroeders in Noord-Amerika (pdf), en op het feit dat oud-MSA-voorman Altaif Husain als adviseur optrad voor de Nederlandse MSA.

In het voorjaar van 2018 kondigde MSA Nederland aan dat het nauw ging samenwerken met FEMYSO. De studentenvereniging Mashriq, een van de bij MSA aangesloten organisaties, was al lid van FEMYSO. Met de toetreding van MSA Nederland tot FEMYSO is er voor het eerst sinds 2011 weer een islamitische koepelorganisatie uit Nederland aangesloten bij het netwerk van de Europese Moslimbroeders. Acht jaar geleden trok Yahia Bouyafa, pionier van deze beweging in Nederland, na allerlei interne ruzies zijn Federatie van Islamitische Organisaties in Nederland (FION) terug uit de Federation of Islamic Organisations in Europe (FIOE).

De FEMYSO-jaarvergadering waar de aansluiting van MSA werd bezegeld, vond plaats in het Islamic Cultural Centre of Ireland (ICCI). In deze moskee is het hoofdkwartier gevestigd van de European Council for Fatwa and Research (ECFR), de fatwaraad van de Europese Moslimbroeders. ICCI wordt gefinancierd door de Al Maktoum Foundation uit Dubai en was daarmee langere tijd de zustermoskee van de Essalam Moskee in Rotterdam, die tot eind 2018 werd geleid door ICCI-directeur Nooh al-Kaddo, en waar ICCI-imam Hussein Halawa in december 2010 bij de officiële opening de allereerste preek uitsprak.

De FEMYSO-conferentie koos een nieuw bestuur. De Brit Abdelrahman Rizk, tot voor kort vice-voorzitter, is gekozen als nieuwe voorman. Rizk heeft zijn sporen verdiend in de gelederen van de Moslimbroeders, want hij was onder meer vice-voorzitter van FOSIS (de studentenbond van de Britse MB), en actief voor Human Appeal International, een liefdadigheidsorganisatie van de Moslimbroeders.

In het nieuwe bestuur zit ook Fatima Halawa, dochter van ECFR-algemeen secretaris en ICCI-imam Hussein Halawa. In de FEMYSO-leiding zaten eerder ook al kinderen van vooraanstaande Moslimbroeders. De aftredende voorzitter Youssef Himmat is de zoon van Ghaleb Ali Himmat, voormalig “bankier” van de Moslimbroeders. Een van zijn voorgangers was Intissar Kherigi, de dochter van de Tunesische Ennahda-leider Rachid Ghannouchi. Hajar al-Kaddo, dochter van Nooh al-Kaddo, maakte eveneens deel uit van het FEMYSO-bestuur.

‘Schokgolf’ rond salafisme-onthullingen werkt door naar Essalam Moskee

Door Carel Brendel, 13 september 2019

De onthullingen van NRC en Nieuwsuur over salafistisch moskee-onderwijs hebben geleid tot veel politieke opwinding. Het eerste concrete gevolg is te zien in Rotterdam, waar de salafistische imam van de grootste moskee van Nederland nu op de schopstoel zit. Volgens een bron bij Essalam heeft de NCTV in juni te kennen gegeven zich grote zorgen te maken over de gang van zaken in de moskee.

Wat waren onze politici “geschokt” en “verbijsterd” na de gezamenlijke onthullingen van Nieuwsuur en NRC over het islamonderwijs aan jonge kinderen in salafististische moskeeën. Salafistische leraren brengen de jeugd de beginselen van de salafistische ideologie bij, wie had dat nou verwacht?

“Geschokt” en “verbijsterd” kunnen alleen mensen zijn die de afgelopen twintig jaar onder een steen hebben gelegen, nog nooit een AIVD-rapport of -jaarverslag hebben gelezen, in 2002 de NOVA-reportage met geluidsopnamen uit salafistische moskeeën hebben gemist, nooit hebben gehoord van wantoestanden rond moskee-internaten of geen kennis hebben genomen van de populariteit van islamistische predikers als Khalid Yasin en Haitham al-Haddad.

Hun invloed reikt veel verder dan het strikt salafistische circuit. Al-Haddad maakte zich populair bij moslimstudenten aan de Vrije Universiteit met de opvatting dat afvalligen en overspeligen de doodstraf verdienen, maar dat deze straf alleen maar kan worden uitgevoerd na een rechtbankuitspraak in een islamitisch land. Een disclaimer die maakt dat zijn uitspraken niet strafbaar zijn.

Desondanks waren het nuttige reportages omdat de verslaggevers Milena Holdert (Nieuwsuur) en Andreas Kouwenhoven (NRC) de schijnwerper hebben gezet op wat er in de weekeindscholen gebeurt. Hun spitwerk geeft inzicht in daadwerkelijk toegepaste leermethodes en daadwerkelijk verkondigde opvattingen. Kinderen in de Amsterdamse El-Tawheed moskee krijgen multiple choice vragen waarin ze kunnen kiezen of een tovenaar moet worden bestraft met “zweepslagen”, “stenigen” of “doden met een zwaard”.

Het verweer in dit soort gevallen is steevast dat alles uit de context is gehaald – vergezeld met uitleg (pas achteraf) dat dit alles alleen in een islamitische staat (met kleine letters) mag worden toegepast. Maar de context van El-Tawheed is wel dat Amsterdamse jihadi-salafisten onderdak vonden in deze moskee en dat sommigen zijn afgereisd naar de Islamitische Staat (met hoofdletters), alwaar ze de kans grepen om deze Middeleeuwse straffen in de dagelijkse praktijk uit te voeren. U mag raden hoe D66-Kamerlid Sjoerd Sjoerdsma vorig jaar reageerde op deze onthulling van De Telegraaf. Antwoord: “Geschokt.”

Opvallend in de Nieuwsuur-NRC-productie is dat het dit keer niet alleen over de “usual suspects” van het politieke salafisme ging zoals El-Tawheed in Amsterdam en Al-Fitrah in Utrecht. Holdert en Kouwenhoven doken ook in de minder bekende stroming van het apolitieke salafisme, dat hier geen politieke aspiraties heeft en buiten de eigen kring weinig aan de weg timmert. Nieuwsuur liet zien dat deze orthodoxe islamisten hun onderwijsmateriaal betrekken uit Saoedi-Arabië en dat veel imams en docenten hun opleiding hebben gehad aan de universiteit van Medina.

We kregen geluidsopnamen te horen van de Rotterdamse stichting An-Nasieha, die “de zuivere islaam volgens de methodologie van de Selef as-Saalih” (de vrome voorgangers) uitdraagt”. De spreker deed een oproep om te verhuizen naar islamitische landen. “Het emigreren van de landen van ongeloof en polytheïsme naar de landen van de islam is een verplichting voor iedereen. Iedereen moet de intentie hebben om te ‘moven’. Nederland is niet ons land. Ook al heb je een Nederlands paspoort: Nederland is niet ons land.” Voor Geert Wilders zal het als muziek in de oren klinken, maar in de weerbarstige praktijk zullen de aanhangers er niet toe komen om het welvarende Nederland in de steek te laten.

De An-Nasieha spreker bleek in dit geval de salafistische imam Said Abarkan en dit veroorzaakte een schokgolfje in de Maasstad. Abarkan blijkt namelijk al enige maanden als imam te fungeren in de Essalam-moskee, de grootste van Rotterdam en Nederland.

Ook dit mag geen nieuws zijn voor mensen die de ontwikkelingen rond deze moskee op de voet volgen. In april schreef ik een blog, waarin ik meldde dat het salafisme hier grond onder de voeten had gekregen na de aftocht in december 2018 van de door Al-Maktoum uit Dubai gefinancierde Moslimbroeders. In juli stelde Leefbaar Rotterdam-raadslid Tanya Hoogwerf de komst van radicale sprekers naar Essalam aan de orde in de gemeenteraad. Het stuitte op desinteresse bij andere fracties. Loco-burgemeester Bert Wijbenga (VVD) was zo beleefd om onder te toespraak van Hoogwerf weg te lopen.

Essalam-secretaris Abdel Sadni was “verrast en geschrokken” door de uitspraken van Abarkan, die stammen uit 2014 of 2015, voor zijn komst naar Rotterdam-Zuid. Hij zei tegen het Algemeen Dagblad dat hij niet wist dat Abarkan eerder actief was voor An-Nasieha en de salafistische Al-Mukaram-moskee in Rotterdam-West.

De verrassing van Sadni is vooral voor de Bühne, want volgens een bron hoort de huidige secretaris bij een stroming binnen Essalam die al veel langer van Abarkan af wil. Binnen de moskee zou het al maanden rommelen rond de aanstelling van de salafistische imam.
Feit is dat volgens het handelsregister bij de Kamer van Koophandel Sadni op 8 juli als secretaris is ingeschreven. Het dossier vermeldt dat hij sinds december als bestuurslid actief is. Op papier is er naast hem nog maar één bestuurslid over, de vice-penningmeester. Uit het dossier blijkt verder dat sinds mei drie bestuursleden, onder wie de voor de aanstelling van Abarkan verantwoordelijke ex-secretaris Said el-Ouazizi, zijn opgestapt.

Volgens mijn bron was er ook wrijving over een door de vorige secretaris geaccepteerde donatie van door “onbekende Bosnische mannen” bij de moskee afgeleverde islamboeken. Bij nader onderzoek door andere bestuursleden bleek het te gaan om een stapel ongewenste, streng-salafistische lectuur.

De salafistische invloed zou er toe hebben geleid dat een zeer bezorgde delegatie van de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV) in juni een bezoek heeft gebracht aan Essalam. In hoeverre deze laatste informatie klopt kan ik niet nagaan, maar de recente bestuurswisseling en de nieuwe commotie wijzen er wel op dat er onenigheid is over de aanstelling van Abarkan.

Het AD meldde vandaag (13 september) dat de imam “een dagje vrij” had en niet aanwezig was bij de wekelijkse preek. Een besluit over zijn positie is doorgeschoven naar het weekeinde. Mogelijk valt dan het doek voor Abarkan.

Rest de belangrijke vraag waarom een moskeebestuur, dat vorig jaar wilde afrekenen met ongewenste radicale invloeden uit het Midden-Oosten, uitgerekend een Saoedisch gedachtengoed aanhangende imam heeft benoemd. Door het vertrek van de Al-Maktoum Foundation zat de Essalam Moskee vorig jaar zonder geld. Je zou bijna gaan denken dat andere geldschieters in het gat zijn gesprongen.