Stichting Democratie en Media tipte ook Dyab Abou Jahjah over nieuwe subsidies

Door Carel Brendel, 18 juli 2017

Maartje Eigeman, programmamanager bij de Stichting Democratie en Media (SDM) voor ‘de prioriteit moslimdiscriminatie”, krijgt voor een half jaar versterking. SDM, dat zichzelf beschouwt als de geestelijke erfgenaam van verzetskrant Het Parool, opende onlangs een vacature voor een “projectassistent”, die twee van de drie werkdagen in de weer is met “moslimdiscriminatie”. SDM heeft namelijk besloten om dat laatste fenomeen tot een van haar prioriteiten te maken “vanwege verschillende zorgwekkende ontwikkelingen in de Nederlandse samenleving met betrekking tot de positie van moslims”.

Over het hoe en waarom van dat besluit verstrekt SDM tot dusver bijzonder weinig publieke informatie. De van oudsher zeer seculiere stichting, hoeder van de identiteit van een krant die vroeger totaal niets met religie had, heeft nog niets uitgelegd over deze koersverlegging.

De nieuwe koers zette vorig najaar in met het SDM-besluit om 28.000 euro subsidie toe te kennen aan het project Moslims en Media van de Rotterdamse moskeekoepel SPIOR. Uit de beschrijving van SPIOR kan ik geen andere conclusie trekken dan dat het geld bedoeld is om onwelgevallige berichtgeving over de islam te bestrijden. Een nogal merkwaardig doel voor een stichting die zegt op te komen voor kritische en onafhankelijke journalistiek.

We zijn inmiddels tien maanden verder maar het SPIOR-project is nog steeds niet “uitgelicht” (zo heet dat in het jargon) op de SDM-website. Dankzij enkele tweets van betrokkenen weten we alleen dat er in mei 2017 een vierdelige workshop is geweest op de redactie van de lokale omroep RTV Rijnmond met onder de sprekers Jamal Ahajjaj, beter bekend als “Aboe Ismail” die volgens de AIVD (pdf) een belangrijke rol speelt bij de verspreiding van het salafisme in Nederland.

Op 30 mei meldde SPIOR op Twitter dat na vier bijeenkomsten bij Rijnmond nu de NOS-redactie aan de beurt was. Uit bijgevoegde foto’s bleek dat imam Azzedine Karrat van de Essalam Moskee en de jonge pro-Hamas-activist Mohammed Akkari aan tafel zaten bij de laatste Rijnmond-sessie. Over het verloop van de tweede workshop bij de NOS laten de betrokken echter niets los. SDM, SPIOR, NOS en de ingehuurde freelancer Prya Bisambhar besloten tot een totale radiostilte rond het project. Onduidelijk bleef waarom de publieke omroep zich over de islam laat bijpraten door gesubsidieerde beroepsmoslims.

Als vervolg op de subsidie voor Moslims en Media maakte SDM in december 2016 bekend dat het initiatieven tegen moslimdiscriminatie ging ondersteunen met bedragen tot 50.000 euro. Uit de toelichting (pdf) blijkt dat SDM op dit terrein nauw samenwerkt met de Open Society Foundations (OSF) van miljardair George Soros. Initiatieven in verband met de Kamerverkiezingen zouden met voorrang worden behandeld.

Ook hier zette ik vraagtekens omdat OSF in het recente verleden allerlei subsidies heeft uitgedeeld aan organisaties van de Moslimbroeders, die de veronderstelde “islamofobie” gebruiken om de positie van de politieke islam te versterken en hun religieus-rechtse ideologie te verspreiden. De organisatie van Soros heeft de afgelopen jaren 1,4 miljoen euro geschonken aan tegen “islamofobie” gerichte activiteiten van de Moslimbroeders in Europa.

In februari berichtte ik dat SPIOR de eerste gebruiker was van de nieuwe SDM-subsidie. De moskeekoepel organiseerde een islamdebat met Kamerkandidaten in eerder genoemde Essalam Moskee, die overigens volgens de AIVD – rapport Radicale dawa in verandering, 2007, blz. 54, downloadlink hier (pdf) – banden heeft met de Moslimbroeders.

Uit de beschrijving van de nieuwe vacature blijkt dat het islamdebat inderdaad werd gefinancierd uit de pot voor “moslimdiscriminatie”. SDM subsidieerde daarnaast de webserie Blanco van documentairemaker Abdelkarim el-Fassi, die uit zijn Rotterdamse bubbel stapte om in het land de stemming rond de Kamerverkiezingen te peilen.

SDM noemt als derde ontvanger Meld Islamofobie, dat in januari 2015 in het leven geroepen opgericht als reactie op “racistische en discriminerende reacties richting moslims” na de terroristische moord op redactieleden van het satirische tijdschrift Charlie Hebdo. Begonnen als Facebook-groep veranderde Meld Islamofobie in april 2016 in een officiële stichting.

Een rondgang op de Facebook-pagina maakt duidelijk waarom veel mensen vraagtekens zetten bij de term “islamofobie”. De beheerders doen uiteraard verslag van zeer ernstige zaken zoals de terroristische aanslag op een moskee in Enschede, vandalisme tegen andere gebedshuizen, ongeremde haatuitingen tegen moslims op social media, afwijzingen bij sollicitaties en meldingen van fysieke en verbale bedreigingen in de openbare ruimte.

Een flink aantal van die meldingen heeft echter een anekdotisch karakter. Een moslimvrouw vertelt bijvoorbeeld over beledigingen in de supermarkt maar de lezer kan niet verifiëren of het incident heeft plaatsgevonden, en of het echt zo ernstig was. Opvallend is vooral dat een groot deel van de content van Meld Islamofobie niets te maken heeft met meldingen van “islamofobie”. De discussie gaat over allerlei politieke kwesties. Daaronder vallen ook de voorstellen van Ahmed Marcouch om salafistische organisaties te verbieden, de plannen om gezichtsbedekking in de openbare ruimte te beperken of de uitspraak van het Europese Hof van Justitie, waardoor werkgevers onder streng omstreden voorwaarden kunnen weigeren om werkneemsters met een hoofddoek aan te nemen. Meld Islamofobie volgt hier gewoon de agenda van de politieke islam.

Onlangs meldde ik dat ook SDM zich bezig houdt met de uitspraak van het Europese Hof. Samen met Open Society Justice Initiative, het feministische Clara Wichmannfonds en de Universiteit van Amsterdam belegde SDM een bijeenkomst waar de mogelijkheden voor juridische actie tegen het hoofddoekarrest werd besproken. Enkele organisaties van de Moslimbroederschap in Europa vormen de drijvende kracht achter deze hoofddoeklobby. Ik noemde onder anderen de jeugdbeweging FEMYSO, de vrouwenorganisatie EFOMW (beiden nauw verbonden met de Federation of Islamic Organisaties in Europe), en het Franse anti-“islamofobie” collectief CCIF. En altijd verbaas ik me weer dat op papier linkse, progressieve en feministische organisaties zich achter het karretje van de Moslimbroeders laten spannen.

Maar goed, een van de taken van de nieuwe projectassistent is “pro-actief bijdragen aan uitbreiding van het netwerk van SDM onder beoogde aanvragers”. Dat laatste kan beslist geen kwaad. In december 2016 bracht programmamanager Eigeman de subsidies tegen moslimdiscriminatie onder de aandacht van tientallen personen in haar eigen netwerk. Ze deelde het SDM-bericht onder anderen met terreurverheerlijker Dyab Abou Jahjah, de extreemlinkse activisten Frank van der Linde, Abulkasim al-Jaberi, Anja Meulenbelt en René Danen, en prominente Internationale Socialisten als Jelle Klaas en Maina van der Zwan.

Het Parool begon in 1940 als illegaal nieuwsbrief en verzette zich hardnekkig tegen het antisemitisme van de Duitse bezettingsmacht. Het is een veeg teken dat de geestelijke erfgenamen van Pieter ‘t Hoen bij het uitdelen van subsidie in eerste instantie ook denken aan de in antisemitisme gedrenkte Abou Jahjah en enkele andere figuren uit de politieke onderwereld.